آیا می‌توانم در بریتیش کلمبیا با مستأجر توافق جانبی داشته باشم؟

هر توافق جانبی تغییری در اجاره‌نامه است

توافق جانبی هر چیزی است که موجر و مستأجر خارج از اجاره‌نامه امضاشده توافق می‌کنند: مستأجر چمن را کوتاه کند و اجاره کم شود، بالاخره گربه مجاز شود، شریک زندگی ساکن شود، جای پارک از توافق حذف شود یا افزایش اجاره امسال انجام نشود. طبق Residential Tenancy Act هر یک اصلاح اجاره‌نامه است و قانون برای اصلاحات قواعد دارد. نامیدن آن به عنوان لطف یا دست دادن، آن را از قواعد خارج نمی‌کند.

راهنمای خود استان درباره تغییر اجاره‌نامه روشن است: پس از شروع اجاره، موجر و مستأجر باید هر تغییر یا افزوده‌ای را کتبی بپذیرند و هر دو باید نسخه‌ای از توافق‌نامه به‌روز داشته باشند.

چه چیز را می‌توانید تغییر دهید و چه چیز را نمی‌توانید

قانون شروط اجاره‌نامه را به دو دسته تقسیم می‌کند. شروط استاندارد بخشی از همه اجاره‌نامه‌های استان هستند، چه نوشته شده باشند چه نه، و قانون می‌گوید نمی‌توان اجاره‌نامه را برای تغییر یا حذف یکی از آن‌ها اصلاح کرد. هر شرط دیگر را می‌توان اضافه، حذف یا تغییر داد، اما فقط با موافقت موجر و مستأجر.

سه نوع تغییر به موافقت مستأجر نیاز ندارند: افزایش اجاره طبق قواعد اجاره قانون، حذف یا محدود کردن خدمت یا امکانات به روش مجاز قانون و تغییری که داور دستور داده است. بقیه موارد به هر دو نفر نیاز دارند.

بر همه این‌ها قاعده‌ای حاکم است که بیشتر اختلاف‌های توافق جانبی را تعیین می‌کند: موجر و مستأجر نمی‌توانند قانون یا مقررات آن را دور بزنند یا با قرارداد از آن خارج شوند و هر تلاش در این جهت بی‌اثر است. مستأجر نمی‌تواند با امضا از حمایت قانونی خود صرف‌نظر کند، حتی داوطلبانه و حتی در برابر اجاره کمتر. چهار توافق جانبی که با قانون تعارض دارند:

1. مستأجر می‌پذیرد موجر هر وقت مناسب دانست وارد شود. قانون زمان و روش ورود موجر به واحد اجاره‌ای را محدود می‌کند و توافق خصوصی آن را لغو نمی‌کند.
2. با آمدن ساکن تازه اجاره بالا می‌رود، در حالی که اجاره‌نامه چیزی در این باره نمی‌گوید. راهنمای استان این را فقط وقتی مجاز می‌داند که توافق‌نامه از قبل پیش‌بینی کرده باشد یا هر دو توافق‌نامه تازه‌ای امضا کنید.
3. افزایش اجاره بیش از مبلغ مقرر که شفاهی پذیرفته شده است. قانون افزایش بیشتر را فقط با دستور داور یا موافقت کتبی مستأجر مجاز می‌داند.
4. جای پارک یا انباری بدون تغییر اجاره بی‌سروصدا حذف می‌شود. خدمت یا امکانات فقط به روش مجاز قانون و با کاهش متناسب اجاره قابل حذف است.

شرطی که معنایش روشن نباشد نیز معتبر نمی‌ماند

قانون سه دلیل برای اینکه شرط اجاره‌نامه کسی را متعهد نمی‌کند نام می‌برد: ناسازگاری با قانون یا مقررات، غیرمنصفانه بودن شدید یا بیان نشدن به شکلی که حقوق و تعهدات را روشن منتقل کند. توافق‌های جانبی اغلب به مورد سوم برمی‌خورند. «تا وقتی در کارهای محل کمک می‌کنی اجاره کمتر است» نمی‌گوید چقدر کمتر، برای چه کمکی یا تا چه زمانی.

توافق جانبی‌ای که هنگام اختلاف دوام بیاورد کوتاه و بی‌حاشیه است. این پنج مورد را بنویسید:

1. نام هر دو دقیقاً مطابق اجاره‌نامه و نشانی واحد اجاره‌ای.
2. تاریخ توافق و تاریخ شروع تغییر.
3. خود تغییر در یک یا دو جمله: مستأجر چه می‌گیرد، چه می‌دهد و هر اجاره تازه با مبلغ مشخص.
4. اینکه آیا و چگونه پایان می‌یابد: تاریخ ثابت، شرط یا اخطار کتبی هر طرف و مبلغ اجاره پس از آن.
5. امضای هر دو، با نسخه‌ای نزد هر شخص که همراه اجاره‌نامه نگهداری شود.

اجاره و خدمات: جایی که بیشتر توافق‌های جانبی به مشکل می‌خورند

قانون می‌گوید موجر جز طبق قواعد اجاره آن نباید اجاره را افزایش دهد و آن قواعد زمان اثرگذاری افزایش، مهلت اخطار و فرم تأییدشده لازم را تعیین می‌کنند. اگر موجر افزایش ناسازگار دریافت کند، قانون به مستأجر اجازه می‌دهد آن را از اجاره کم کند یا از راه دیگری پس بگیرد. توافق جانبی‌ای که اجاره را تغییر می‌دهد شرط اجاره است و باید با آن قواعد سازگار باشد.

خدمات در جهت معکوس همین‌طور هستند. موجر نباید خدمت یا امکانات ضروری برای زندگی در واحد یا موردی را که شرط اساسی اجاره است حذف کند. هر خدمت یا امکانات دیگر فقط با اخطار کتبی در فرم تأییدشده و کاهش اجاره برابر با ارزش ازدست‌رفته قابل پایان یا محدود کردن است. راهنمای استان نبود کاهش را افزایش پنهان اجاره و غیرقانونی می‌نامد.

بنابراین توافقی که اجاره را با کار حیاط یا جای پارک را با تخفیف معاوضه می‌کند باید مبلغ‌های مکتوب داشته باشد و پیش از امضای هر طرف با صفحه‌های اجاره پیوندشده در پایین بررسی شود.

راهنمای سیاستی 42 درباره پیام‌های شما چه می‌گوید

بیشتر توافق‌های جانبی با پیام انجام می‌شوند. Residential Tenancy Policy Guideline 42 با عنوان Digital Evidence بیان خود این شعبه درباره برخورد با چنین سابقه‌ای هنگام رسیدن اختلاف به آن است و آن‌قدر کوتاه است که در یک نوبت خوانده شود.

برای ایمیل‌ها و پیام‌های متنی، ارائه‌کننده باید تحت سوگند یا تأیید معتبر اظهار کند هر مورد اصیل، نسخه درست و کامل ارسال اصلی و فاقد گمراه‌کنندگی یا ابهام است. اگر اصالت مورد اعتراض قرار گیرد، ارائه‌کننده باید آن را بر مبنای رجحان احتمالات ثابت کند. اثبات دریافت ایمیل توسط شخص به اظهارات همان شخص متکی است و راهنما هشدار می‌دهد پذیرش پیام توسط سرور ایمیل را با دریافت آن توسط شخص اشتباه نگیرید.

برای عکس و ویدیو، طرف باید نشان دهد تصویر واقعیت‌ها را درست و دقیق بازنمایی می‌کند و قصد گمراه کردن وجود ندارد و عکس‌ها باید واضح، شماره‌گذاری‌شده و همراه توضیح کتبی باشند. ضبط صوتی باید کامل یا به‌طور معقول کامل باشد و مورد دارای شکاف احتمال کمتری برای بررسی دارد.

سه نکته عملی از همان راهنما:

1. فایلی که از سرویسی مانند Dropbox، OneDrive یا Google Drive به اشتراک گذاشته می‌شود باید برای طرف دیگر فقط‌خواندنی باشد؛ با تنظیمات اشتباه اشتراک‌گذاری، داور ممکن است آن را بررسی کند یا نکند.
2. فایل‌های ذخیره‌شده ایمیل مانند .eml و .msg از فهرست قالب‌های پذیرفته‌شده حذف شده‌اند؛ پس به جای آن رشته ایمیل را به PDF صادر کنید.
3. شعبه مدارک را بازنمی‌گرداند. نسخه دقیقی از همه موارد ارائه‌شده را تا مدتی پس از رسیدگی که قواعد آیین رسیدگی مقرر می‌کنند نگه دارید.

خلأیی که رشته پیام باقی می‌گذارد

این الزامات را در برابر توافق جانبی معمول بگذارید: علامت تأیید زیر «اشکالی ندارد Sam نقل مکان کند، اجاره از ماه بعد بالا می‌رود». مبلغ جای دیگری در رشته پیام است، رشته روی دو تلفن است و هر نسخه را می‌توان برش داد. هیچ‌کدام توافق را باطل نمی‌کند. اما شما را مسئول نشان دادن کامل و غیرگمراه‌کننده بودن عکس صفحه می‌کند، درباره گفت‌وگویی که طرف دیگر اکنون طور دیگری به یاد دارد.

یک اصلاحیه مکتوب، با امضای هر دو، تاریخ و نسخه نزد هر دو، بیشتر این خلأ را پیش از نیاز برطرف می‌کند.

TrustChain چه می‌کند و چه نمی‌تواند بکند

TrustChain یک متن نهایی با امضای هر دو طرف، گزارش ممیزی با مهر زمانی هر امضا و ثبت اختیاری‌ای نگه می‌دارد که اثر انگشت سابقه امضاشده را در تراکنش تاریخ‌دار Polygon خارج از کنترل TrustChain می‌نویسد. پس از امضای هر دو، هیچ طرفی نمی‌تواند متن را در برنامه ویرایش کند و اگر سابقه در زنجیره ثبت شده باشد، تغییر بعدی دیگر با اثر انگشت Polygon مطابقت نخواهد داشت. قابل تشخیص بودن دست‌کاری یعنی تغییر بعدی به صورت عدم تطابق آشکار می‌شود، نه اینکه تغییر ناممکن باشد. هر دو طرف پیش از امضا از طریق Sumsub با مدرک عکس‌دار و سلفی هویت خود را تأیید می‌کنند و حساب تأییدنشده نمی‌تواند امضا کند.

پس از امضای هر دو، پیوند عمومی بدون حساب باز می‌شود و وضعیت سابقه و در صورت ثبت در زنجیره اثر انگشت آن را نشان می‌دهد، هرگز هویت طرف‌ها را نشان نمی‌دهد. هر طرف در همه طرح‌ها سابقه، گواهی و PDF خود را نگه می‌دارد که با توصیه راهنما برای حفظ نسخه دقیق مدارک ارائه‌شده سازگار است.

آنچه نمی‌تواند انجام دهد در این صفحه از هر صفحه دیگر مهم‌تر است. سابقه امضاشده نشان می‌دهد هر دو چه توافقی کردند و چه زمانی. شرط را معتبر نمی‌کند. توافق جانبی خارج‌شونده از Residential Tenancy Act، چه در پیام، روی کاغذ یا در سابقه TrustChain باشد بی‌اثر است و TrustChain درباره تصمیم شعبه در هیچ اختلافی ادعایی ندارد. طرح رایگان ماهانه 1 توافق‌نامه دارد و به کارت نیاز ندارد.

مرز این صفحه

این اطلاعات عمومی برای موجران و مستأجران بریتیش کلمبیاست، نه مشاوره حقوقی، و عمداً هیچ مهلت، مبلغ یا شماره ماده‌ای ذکر نمی‌کند. آن‌ها تغییر می‌کنند و فقط نسخه‌های BC Laws و صفحه‌های استان در پایین ارزش نقل دارند. راهنمای 42 درباره خودش نیز همین را می‌گوید: ممکن است هر چند وقت بازنگری شود و راهنماهای تازه صادر شوند.

پیش از امضای توافق جانبی درباره اجاره، خدمات، ساکنان یا ورود، آن را با Residential Tenancy Branch بررسی کنید. این شعبه به موجر و مستأجر درباره حقوق و تعهداتشان اطلاعات می‌دهد و صفحه تماس آن در پایین پیوند شده است.