شما در حال خواندن ترجمه هستید. متن اصلی انگلیسی را بخوانید
نحوه کار
TrustChain چگونه امضا را ثبت می‌کند
نسخه 4، 16 اکتبر 2026
این صفحه گام‌به‌گام توضیح می‌دهد که شخص برای امضای توافق‌نامه در TrustChain چه می‌کند و TrustChain در هر گام چه چیزی ثبت می‌کند. این متن برای طرف‌های توافق‌نامه و هر کسی نوشته شده است که بعداً سابقه TrustChain را می‌خواند، مانند عضو Civil Resolution Tribunal یا قاضی دادگاه دعاوی کوچک.
هر بخش می‌گوید شخص چه می‌بیند، سرورهای TrustChain چه ثبت می‌کنند و آن سابقه چه چیزی را نشان نمی‌دهد. سوابق ایجادشده پیش از این نسخه ممکن است همه موارد فهرست‌شده را نداشته باشند و TrustChain بعداً موردی را که وجود ندارد به امضای قدیمی اضافه نمی‌کند.
تغییرات
- نسخه 4, 16 اکتبر 2026. بخش 2 اکنون انصراف را توضیح می‌دهد: تا زمانی که کسی امضا نکرده است، ایجادکننده می‌تواند از توافق‌نامه انصراف دهد. دعوت‌های آن لغو می‌شوند، پس از آن کسی نمی‌تواند آن را امضا کند و سهمیه توافق‌نامه‌ای که مصرف کرده است بازگردانده نمی‌شود. بخش‌های 3، 8 و 9 اکنون انصراف را نیز پوشش می‌دهند: انصراف نشست‌های مهمان دعوت‌هایی را که لغو می‌کند پایان می‌دهد، هیچ نشانی IP ثبت نمی‌کند و یک رویداد انصراف به تاریخچه می‌افزاید.
- نسخه 3, 15 اکتبر 2026. پیش از باز شدن پنجره Sumsub، گفت‌وگوی بررسی هویت اکنون می‌گوید که Sumsub مدرک شناسایی عکس‌دار و سلفی را بررسی می‌کند و پیوندی به سیاست حریم خصوصی دارد (بخش 5). صفحه پیوند دعوت اکنون زیر دکمه امضا، سطری با پیوندهای شرایط و سیاست حریم خصوصی TrustChain دارد (بخش 6). بخش 7 دیگر درباره لزوم تأیید ایمیل حساب ایجادکننده اظهارنظر نمی‌کند. در بخش 14، به جای اینکه گفته شود TrustChain می‌تواند سوابق را صادر کند، اکنون گفته می‌شود که TrustChain می‌تواند سوابق یک توافق‌نامه را بنا به درخواست و با رعایت قانون حریم خصوصی ارائه کند.
- نسخه 2, 14 اکتبر 2026. اکنون هر امضا نسخه جمله نمایش‌داده‌شده بالای دکمه امضا و اثر انگشت متن توافق‌نامه را ذخیره می‌کند (بخش‌های 6 و 7). نشانی IP امضا اکنون از بخشی خوانده می‌شود که سرورهای خود Google به درخواست اضافه می‌کنند و بخش‌هایی که درخواست‌کننده نوشته است نادیده گرفته می‌شوند (بخش 7). نشانی‌های IP مربوط به باز کردن دعوت، مشاهده از طریق آن، درخواست پیوند تازه و تأیید انجام کار دیگر در تاریخچه نگهداری نمی‌شوند و نشانی‌هایی که در رویدادهای قدیمی تاریخچه بودند از آن خارج شدند (بخش 8). اکنون تأیید هر شخص مبنی بر انجام کار همراه با زمان آن در سابقه ذخیره می‌شود (بخش 10). گواهی PDF طراحی تازه‌ای دارد که در بخش 13 توضیح داده شده است.
- نسخه 1, 13 اکتبر 2026. نخستین نسخه منتشرشده.
ایجادکننده وارد حساب TrustChain می‌شود و جزئیات توافق‌نامه را وارد می‌کند: عنوان، کاری که انجام می‌شود، مبلغ، تاریخ‌ها و نشانی ایمیل شخص دیگر.
سرور TrustChain سابقه را ذخیره می‌کند، نه مرورگر ایجادکننده: هیچ مرورگر یا برنامه‌ای نمی‌تواند مستقیماً سابقه توافق‌نامه ایجاد کند. سابقه شامل شناسه حساب ایجادکننده، نشانی ایمیل واردشده برای هر طرف، عنوان، مبلغ و ارز، متن توافق‌نامه و دیگر فیلدهای آن، وضعیت (در انتظار امضاها)، هر دو امضا با علامت هنوز امضا نشده و زمان ایجاد است.
برای توافق‌نامه‌های ایجادشده با فرم کنونی، خود سرور متن توافق‌نامه را از فیلدهایی که همان لحظه ذخیره کرده است می‌نویسد تا متنی که افراد می‌خوانند، امضا می‌کنند و در زنجیره ثبت می‌کنند با آن فیلدها مطابقت داشته باشد.
سرور همچنین یک شناسه سابقه 8 نویسه‌ای به توافق‌نامه می‌دهد. پیوند عمومی سابقه (trustchain.biz/verify/ و پس از آن شناسه سابقه) و گواهی از آن استفاده می‌کنند. TrustChain برای هر توافق‌نامه یک شناسه داخلی طولانی‌تر نیز نگه می‌دارد.
نخستین رویداد به تاریخچه توافق‌نامه افزوده می‌شود: ایجادکننده توافق‌نامه را ایجاد کرد، همراه با زمان آن. در این گام هیچ نشانی IP ثبت نمی‌شود.
ایجادکننده شخص دیگر را با ایمیل، به عنوان امضاکننده دعوت می‌کند. همچنین می‌تواند افراد دیگری را به عنوان مشاهده‌کننده دعوت کند که توافق‌نامه را می‌خوانند اما نمی‌توانند آن را امضا کنند.
سرور TrustChain برای هر دعوت یک پیوند تصادفی تازه می‌سازد. فقط هش یک‌طرفه بخش محرمانه پیوند را نگه می‌دارد و هرگز خود پیوند را ذخیره نمی‌کند. پیوند را از نشانی TrustChain از طریق Resend، یک سرویس ارسال ایمیل، ایمیل می‌کند. صفحه ایجادکننده نیز پیوند را نشان می‌دهد تا او بتواند آن را کپی کند و از راه دیگری بفرستد.
مدت اعتبار پیوند: 7 روز. هنگامی که بررسی‌های تازه هویت متوقف هستند، پیوند تازه به جای آن 14 روز اعتبار دارد تا هنگام انتظار شخص برای ازسرگیری بررسی‌ها منقضی نشود. در حال حاضر پیوند تازه به مدت ۱۴ روز اعتبار دارد. پیوندی که قبلاً فرستاده شده است همان زمان انقضای هنگام ارسال را حفظ می‌کند.
پیوند تا زمان انقضا، لغو دعوت به دست ایجادکننده، ارسال پیوند تازه به دست او یا انصراف او از توافق‌نامه، هر چند بار که لازم باشد توافق‌نامه را باز می‌کند. زدن «ارسال پیوند تازه» پیوند قبلی را از کار می‌اندازد. دعوت دوباره از همان نشانی، دعوت دومی ایجاد می‌کند و هر دو پیوند تا زمان انقضا یا لغو خود کار می‌کنند.
تاریخچه ایجاد و ارسال دعوت را همراه با زمان، ایجادکننده و نشانی دعوت‌شده ثبت می‌کند. هر دو رویداد پیش از تحویل ایمیل به سرویس ارسال نوشته می‌شوند؛ بنابراین به‌تنهایی نشان نمی‌دهند که ایمیل رسیده است. اگر ارسال ناموفق باشد، دعوت به عنوان تحویل‌نشده علامت‌گذاری می‌شود و از ایجادکننده خواسته می‌شود پیوند تازه‌ای بفرستد. تغییر نشانی دعوت‌شده، لغو دعوت و ارسال پیوند تازه هر کدام رویداد جداگانه‌ای اضافه می‌کنند.
نشانی شخص امضاکننده فقط تا زمانی قابل ویرایش است که پیوند او باز نشده باشد، هیچ‌کس امضا نکرده باشد و دعوت به حساب TrustChain او متصل نشده باشد. پس از آن، تا زمانی که دعوت‌شونده امضا کند، ایجادکننده نمی‌تواند نشانی را تغییر دهد. او می‌تواند دعوت را لغو کند؛ این کار دسترسی آن نشانی را حذف می‌کند و در تاریخچه ثبت می‌شود، و سپس می‌تواند شخص دیگری را دعوت کند. تا زمانی که کسی امضا نکرده است، همچنین می‌تواند مطابق توضیح زیر از توافق‌نامه انصراف دهد.
اگر پیوند پیش از استفاده منقضی شود، دعوت‌شونده می‌تواند از صفحه پیوند منقضی‌شده پیوند تازه‌ای درخواست کند. TrustChain حداکثر روزی یک بار به ایجادکننده اطلاع می‌دهد و فقط ایجادکننده می‌تواند پیوند تازه بفرستد. این درخواست رویدادی به تاریخچه اضافه می‌کند.
انصراف از توافق‌نامه. تا زمانی که کسی امضا نکرده است و توافق‌نامه همچنان در انتظار امضاهاست، ایجادکننده می‌تواند با ورود به حساب TrustChain خود با نشانی ایمیل تأییدشده از آن انصراف دهد. هیچ‌کس دیگری نمی‌تواند این کار را انجام دهد و امضای هر یک از طرفین، از جمله خود ایجادکننده، این امکان را از بین می‌برد. سرور TrustChain همه این موارد را دوباره بررسی می‌کند، سپس در یک گام وضعیت را به انصراف‌داده‌شده تغییر می‌دهد و زمان و شناسه حساب ایجادکننده را ثبت می‌کند، همه دعوت‌های پابرجا را لغو می‌کند و یک رویداد انصراف شامل ایجادکننده و دعوت‌های لغوشده به تاریخچه می‌افزاید. متن توافق‌نامه، نشانی‌های ایمیل و هر دو امضا که همچنان امضانشده هستند، بدون تغییر در سابقه باقی می‌مانند. در این گام هیچ نشانی IP ثبت نمی‌شود.
پس از آن هیچ‌کس نمی‌تواند توافق‌نامه را امضا کند یا به آن دعوت شود و انصراف قابل بازگشت نیست. پیوند هر دعوت لغوشده دیگر باز نمی‌شود و به کسی که آن را باز کند گفته می‌شود ایجادکننده از توافق‌نامه انصراف داده است. TrustChain در این باره ایمیلی نمی‌فرستد. سابقه در فهرست ایجادکننده با وضعیت «انصراف‌داده‌شده» باقی می‌ماند و دعوت‌شونده همچنان می‌تواند آن را از حساب TrustChain با ایمیل تأییدشده مطابق نشانی دعوت‌شده بخواند. صفحه عمومی سابقه برای شناسه آن فقط می‌گوید که از آن انصراف داده شده است. انصراف، سهمیه توافق‌نامه مصرف‌شده را به ایجادکننده بازنمی‌گرداند.
وقتی کسی پیوند را باز می‌کند، سرور TrustChain دعوت را از روی پیوند پیدا می‌کند و بررسی می‌کند که منقضی یا لغو نشده باشد. نخستین باز کردن آن پیوند و هر بار مشاهده توافق‌نامه را در تاریخچه ثبت می‌کند و نشست مهمانی برای همان دعوت آغاز می‌کند تا شخص بتواند بدون ساختن حساب، توافق‌نامه را بخواند.
نشانی IP هر بار باز کردن و مشاهده به گزارشی مخصوص سرور می‌رود، نه به تاریخچه (بخش 8).
اگر شخص از قبل وارد حساب TrustChain باشد که ایمیل تأییدشده‌اش همان نشانی دعوت‌شده است، به جای نشست مهمان از همان حساب امضا می‌کند.
نشست مهمانی که از یک پیوند آغاز شده است پس از انقضا یا جایگزینی پیوند همچنان کار می‌کند. لغو دعوت یا انصراف از توافق‌نامه آن را پایان می‌دهد.
- با ورود به حساب TrustChain
- ایجادکننده همیشه به این روش امضا می‌کند. دعوت‌شونده نیز در صورتی که ایمیل تأییدشده حسابش همان نشانی دعوت‌شده باشد می‌تواند چنین کند.
- با پیوند دعوت
- دعوت‌شونده در نشست مهمانی امضا می‌کند که پیوند دعوتش آغاز کرده است.
هر امضا ثبت می‌کند که کدام‌یک از این دو روش استفاده شده است. سرور TrustChain از حساب یا دعوتی که شخص با آن وارد شده است تعیین می‌کند چه کسی و از کدام طرف امضا می‌کند، نه از گفته مرورگر. دعوت مشاهده‌کننده امکان امضا ندارد و هر پیوند دعوت فقط یک بار می‌تواند امضا کند.
هر کسی که در TrustChain امضا می‌کند ابتدا بررسی هویت را می‌گذراند. این بررسی الزامی است: سرور TrustChain امضا را رد می‌کند مگر اینکه سابقه حساب امضاکننده نشان دهد بررسی با موفقیت انجام شده است. راهی برای امضا بدون آن وجود ندارد.
Sumsub، شرکت تأیید هویت، بررسی را در پنجره خود در صفحه TrustChain با مدرک شناسایی عکس‌دار و سلفی انجام می‌دهد. مدارک به Sumsub می‌روند. سرور TrustChain برای دریافت نتیجه، سابقه بررسی را از Sumsub درخواست می‌کند. پاسخ Sumsub ممکن است شامل جزئیات خوانده‌شده از مدرک مانند نام باشد و TrustChain فقط نتیجه را نگه می‌دارد. هیچ مرورگر یا برنامه‌ای نمی‌تواند آن نتیجه را بنویسد. حساب TrustChain یک بار بررسی را می‌گذراند؛ نشست مهمان ناشی از پیوند دعوت بررسی جداگانه خود را دارد.
پیش از باز شدن پنجره Sumsub، گفت‌وگوی TrustChain می‌گوید Sumsub در پنجره خود مدرک شناسایی عکس‌دار و سلفی را بررسی می‌کند و به بخش مربوط به Sumsub در سیاست حریم خصوصی پیوند می‌دهد.
بررسی‌های تازه هویت در حال حاضر متوقف هستند. کسی که قبلاً بررسی را گذرانده است همچنان می‌تواند امضا کند. دیگران پس از بازگشت بررسی‌ها می‌توانند امضا کنند. در این فاصله نوشتن توافق‌نامه، دعوت و اشتراک‌گذاری آن کار می‌کنند. بررسی در تمام این مدت گامی الزامی باقی می‌ماند.
مهر چه نشان می‌دهد. هر امضایی که پس از بررسی موفق ثبت شود مهری دارد: هویت بررسی‌شده توسط Sumsub. این مهر نشان می‌دهد هنگام ذخیره امضا، سابقه TrustChain برای حساب امضاکننده می‌گفت بررسی Sumsub با نتیجه مثبت انجام شده است.
چه چیزی را نشان نمی‌دهد. TrustChain مدرک شناسایی یا سلفی را نگه نمی‌دارد و نامی را که Sumsub بررسی کرده است نیز ذخیره نمی‌کند. آن نام را با هیچ نامی در توافق‌نامه یا با نشانی ایمیل مقایسه نمی‌کند. برای امضایی که با پیوند دعوت ثبت شده است، بررسی متعلق به نشست مهمان آن دعوت است، نه یک حساب TrustChain. جزئیات بررسی نزد Sumsub نگهداری می‌شود. امضاهای پیش از اضافه شدن این مهر در TrustChain آن را ندارند و TrustChain هرگز بعداً مهر را اضافه نمی‌کند.
هر دو محل امضا، صفحه توافق‌نامه برای حساب و صفحه پیوند دعوت، ابتدا توافق‌نامه را نشان می‌دهند: عنوان، شخص دیگر، مبلغ، تاریخ تکمیل و متن کامل (در توافق‌نامه‌های قدیمی‌تر، بندهای استاندارد ساخته‌شده از فیلدهای دیگر نیز نمایش داده می‌شوند).
زیر آن کادری برای علامت زدن با عنوان «I want to sign this agreement» و این سطر قرار دارد: «I've read all the terms above. I understand my signature will be recorded with the date and time and tied to my verified identity.» تا زمانی که کادر علامت نخورد، امضا ارسال نمی‌شود. سرور TrustChain خود علامت زدن را ثبت نمی‌کند.
درست بالای دکمه امضا، این جمله به صورت متن ساده و بدون نیاز به باز کردن پیوند قرار دارد:
این متن به زبان انگلیسی نمایش داده می‌شود.
I agree to sign this agreement electronically. TrustChain records when I sign and the IP address I sign from. The other person on this agreement, and anyone invited to view it, can see them.درخواست امضا آن شناسه نسخه را همراه دارد و سرور TrustChain وقتی نسخه با نسخه کنونی سرور مطابقت داشته باشد، آن را روی امضا ذخیره می‌کند. صفحه‌ای که پیش از وجود جمله باز شده باشد نسخه‌ای ارسال نمی‌کند و امضایش نیز نسخه‌ای ذخیره نمی‌کند. اگر جمله در آینده تغییر کند، شناسه نسخه تازه‌ای می‌گیرد و هر امضا شناسه‌ای را نگه می‌دارد که با آن ثبت شده است.
نسخه ذخیره‌شده نشان می‌دهد صفحه امضا برای نمایش کدام جمله ساخته شده بود. TrustChain نمی‌تواند نمایشگر شخص را ببیند؛ بنابراین این نسخه نشان نمی‌دهد شخص جمله را خوانده است.
در صفحه پیوند دعوت، سطری زیر دکمه امضا، شرایط و سیاست حریم خصوصی TrustChain را برای مطالعه، هر کدام در زبانه‌ای تازه، ارائه می‌کند. سوابق توافق‌نامه در TrustChain نشان نمی‌دهند که هیچ‌یک باز شده‌اند یا نه.
وقتی شخص دکمه را می‌زند، سرور TrustChain ورود او را بررسی می‌کند، تعیین می‌کند برای کدام طرف امضا می‌کند و بررسی می‌کند که توافق‌نامه همچنان برای امضا باز باشد، شخص قبلاً امضا نکرده باشد و بررسی هویتش موفق بوده باشد. سپس همه موارد زیر را در یک گام ذخیره می‌کند: یا همه ذخیره می‌شوند یا هیچ‌کدام.
- زمان
- لحظه ذخیره امضا که پایگاه داده TrustChain بر اساس ساعت سرور Google تعیین می‌کند، نه تلفن یا رایانه امضاکننده. گواهی آن را به UTC نشان می‌دهد.
- روش
- با ورود به حساب TrustChain یا با پیوند دعوت امضا شده است.
- شخص
- شناسه حساب یا شناسه دعوت، نشانی ایمیل مربوط به ورود یا دعوت، طرف (ایجادکننده یا دعوت‌شونده) و اینکه نشست مهمان بوده است یا نه. برای ایجادکننده، نشانی همان نشانی حساب اوست.
- مهر بررسی هویت
- هویت بررسی‌شده توسط Sumsub (بخش 5).
- نسخه رضایت
- شناسه نسخه جمله نمایش‌داده‌شده بالای دکمه (بخش 6).
- اثر انگشت شرایط
- اثر انگشت Keccak-256 از متن توافق‌نامه، دقیقاً به صورتی که هنگام ذخیره امضا در سابقه ذخیره شده بود. تغییر یک نویسه از آن متن، اثر انگشت متفاوتی ایجاد می‌کند. فقط همان متن ذخیره‌شده را پوشش می‌دهد. در توافق‌نامه‌های ساخته‌شده با فرم کنونی، متن شامل مبلغ و تاریخ تکمیل است اگر این موارد پر شده باشند؛ عنوان هرگز بخشی از آن نیست. اثر انگشت در همان سابقه‌ای نگهداری می‌شود که متن در آن است، پس به‌تنهایی نشان می‌دهد این دو با یکدیگر مطابقت دارند. اینکه این همان متن هنگام امضاست به تغییر نکردن سابقه پس از آن (بخش 9) یا در صورت وجود به ثبت در Polygon بستگی دارد (بخش 11). در توافق‌نامه‌های ساخته‌شده با فرم قدیمی‌تر، صفحه امضا بندهای استاندارد ساخته‌شده از فیلدهای دیگر (مالکیت، محرمانگی، قانون حاکم، کل توافق) را نیز نشان می‌دهد و اثر انگشت آن‌ها را پوشش نمی‌دهد. اگر چنین سابقه‌ای متن ذخیره‌شده نداشته باشد، صفحه به جای آن شرح کار را نشان می‌دهد و اثر انگشت مربوط به متن خالی است.
- نشانی IP امضا
- نشانی IP که TrustChain برای درخواست امضا ثبت کرده است. TrustChain آن را از بخشی می‌خواند که بخش ورودی Google یا Firebase Hosting به سرآیند انتقال درخواست می‌افزاید و بخش‌هایی را که درخواست‌کننده پیش‌تر در آن سرآیند نوشته است نادیده می‌گیرد. وقتی شکل سرآیند مطابق انتظار TrustChain نباشد، هیچ نشانی ثبت نمی‌شود. برای امضاهای پیش از 14 اکتبر 2026، TrustChain نشانی‌ای را ثبت می‌کرد که چارچوب وبش برای درخواست گزارش می‌کرد و در برخی درخواست‌ها ممکن بود آن را خود درخواست‌کننده فرستاده باشد. نشانی در رویداد تاریخچه امضا نگهداری می‌شود و همان‌طور که جمله بالای دکمه می‌گوید، هر دو طرف توافق‌نامه و هر کسی که برای مشاهده دعوت شده است اجازه خواندن آن را دارند. نسخه شخصی گواهی سابقه که از صفحه توافق‌نامه دانلود شده است نیز آن را چاپ می‌کند.
نشانی IP ممکن است متعلق به اپراتور تلفن همراه، کارفرما، VPN یا شبکه مشترک باشد. شخص یا مکان دقیقی را شناسایی نمی‌کند و TrustChain مکان‌ها را جست‌وجو نمی‌کند.
وقتی شخص دوم امضا می‌کند، وضعیت به امضاشده توسط هر دو تغییر می‌کند، همان زمان به عنوان زمان امضای هر دو ذخیره می‌شود و رویداد امضای هر دو به تاریخچه اضافه می‌شود. سپس TrustChain به هر دو نفر ایمیل می‌زند: به ایجادکننده در نشانی تأییدشده حسابش، اگر وجود داشته باشد، و به دعوت‌شونده در نشانی‌ای که امضایش با آن ثبت شده است.
TrustChain برای این گام‌ها نیز نشانی IP ثبت می‌کند: باز کردن پیوند دعوت، مشاهده توافق‌نامه از طریق آن، درخواست پیوند تازه و تأیید انجام کار. این نشانی‌ها وارد تاریخچه نمی‌شوند. هر کدام به گزارشی جداگانه و مخصوص سرور می‌روند و در همان گام رویداد تاریخچه ذخیره می‌شوند تا بتوان آن دو را با هم تطبیق داد. نشانی‌هایی که رویدادهای قدیمی تاریخچه داشتند به آن گزارش منتقل شدند.
هیچ مرورگر یا برنامه‌ای نمی‌تواند آن گزارش را بخواند؛ بنابراین شخص دیگر و مشاهده‌کنندگان هرگز این نشانی‌ها را نمی‌بینند. TrustChain آن‌ها را برای امنیت و سوابق خود نگه می‌دارد.
ایجاد توافق‌نامه یا انصراف از آن، ارسال، تغییر یا لغو دعوت و ثبت در زنجیره هیچ نشانی IP ثبت نمی‌کنند.
هر گام بالا رویدادی به تاریخچه توافق‌نامه اضافه می‌کند که زمان آن از سرور TrustChain گرفته می‌شود: ایجاد، ارسال دعوت، تغییر نشانی، لغو دعوت، ارسال پیوند تازه، باز کردن دعوت، مشاهده توافق‌نامه، درخواست پیوند تازه، انصراف، امضا، امضای هر دو، تأیید انجام کار، تکمیل و ثبت در زنجیره.
فقط سرورهای TrustChain رویدادهای تاریخچه را می‌نویسند. هیچ مرورگر یا برنامه‌ای نمی‌تواند رویدادی اضافه، تغییر یا حذف کند و هیچ‌کدام نمی‌توانند متن توافق‌نامه، امضاها، وضعیت یا زمان‌های آن‌ها را در سابقه تغییر دهند. هر دو طرف توافق‌نامه و هر دعوت‌شونده‌ای که دعوتش همچنان پابرجاست می‌توانند تاریخچه را بخوانند.
دو رویداد ایجاد و ثبت در زنجیره، بلافاصله پس از گام مربوط نوشته می‌شوند، نه در همان گام. اگر یکی از این نوشتن‌ها ناموفق باشد، آن رویداد وجود نخواهد داشت و زمان‌های خود سابقه همچنان نشان می‌دهند گام چه زمانی رخ داده است.
این قواعد مرورگرها و برنامه‌ها را محدود می‌کنند. سرورهای خود TrustChain یا شخصی با دسترسی مدیریتی به پایگاه داده TrustChain را که می‌تواند سابقه را تغییر دهد محدود نمی‌کنند. این یکی از دلایل وجود ثبت در زنجیره است: اثر انگشت ثبت‌شده در Polygon و خارج از کنترل TrustChain قرار دارد. قواعد نیز در طول زمان تغییر کرده‌اند؛ بنابراین TrustChain برای سابقه قدیمی می‌تواند بگوید هنگام ایجاد آن چه قواعدی اعمال می‌شده‌اند.
پس از امضای هر دو نفر، هر شخص می‌تواند دکمه‌ای را بزند که می‌گوید همه موارد توافق‌شده انجام شده‌اند. ایجادکننده از صفحه توافق‌نامه و دعوت‌شونده از حساب خود یا پیوند دعوت خودش این کار را انجام می‌دهد. مشاهده‌کننده نمی‌تواند.
هر بار زدن دکمه، زمان تأیید آن شخص را بر اساس ساعت سرور TrustChain در سابقه ذخیره می‌کند و رویداد تأیید را به تاریخچه می‌افزاید. نشانی IP آن به گزارش مخصوص سرور می‌رود (بخش 8). وقتی هر دو نفر دکمه را بزنند، وضعیت به تکمیل‌شده تغییر می‌کند، آن زمان ذخیره می‌شود و رویداد تکمیل به تاریخچه اضافه می‌شود. سوابقی که پیش از آغاز ذخیره این زمان‌ها توسط TrustChain تأیید شده‌اند، هر تأیید را فقط در تاریخچه دارند.
این فقط ثبت می‌کند که هر شخص دکمه را زده است. TrustChain کار یا هیچ پرداختی را بررسی نمی‌کند.
ثبت در زنجیره اختیاری است و هرگز خودکار نیست. پس از امضای هر دو نفر، یکی از طرف‌های توافق‌نامه که حساب TrustChain دارد می‌تواند ثبت آن در زنجیره را انتخاب کند. این امکان بخشی از طرح‌های پولی است یا در طرح رایگان به صورت خرید موردی ارائه می‌شود (قیمت‌گذاری).
سرور TrustChain اثر انگشت سابقه را محاسبه می‌کند: هش Keccak-256 از شناسه داخلی سابقه TrustChain، عنوان، متن توافق‌نامه، مبلغ، شناسه حساب ایجادکننده و شناسه حساب دعوت‌شونده (اگر سابقه شناسه‌ای برای او نداشته باشد خالی می‌ماند، مثلاً وقتی بدون حساب TrustChain با پیوند دعوت امضا کرده باشد). آن را در تراکنشی که کیف پول خود TrustChain ارسال می‌کند و هزینه‌اش را می‌پردازد، به قرارداد ثبت TrustChain در Polygon می‌فرستد. طرف‌های توافق‌نامه آن را امضا نمی‌کنند و به کیف پول نیاز ندارند.
دقیقاً چه چیزی در زنجیره قرار می‌گیرد:
- اثر انگشت؛
- شناسه داخلی سابقه TrustChain برای توافق‌نامه به صورت متن ساده (نه شناسه سابقه 8 نویسه‌ای)؛
- دو جایگاه نشانی کیف پول که خالی می‌مانند؛
- زمان بلوکی که تراکنش در آن قرار دارد، طبق ثبت شبکه Polygon، و نشانی کیف پول ثبت در زنجیره TrustChain که آن را ارسال کرده است.
هیچ متن توافق‌نامه، نام، نشانی ایمیل، مبلغ، امضا، نشانی IP یا نتیجه بررسی هویتی در Polygon نوشته نمی‌شود.
TrustChain منتظر یک تأیید می‌ماند، سپس شبکه، نشانی قرارداد، هش تراکنش، شماره بلوک، اثر انگشت و زمان را ذخیره می‌کند و رویداد ثبت در زنجیره را به تاریخچه می‌افزاید.
چه نشان می‌دهد. اثر انگشت در زمان آن بلوک در Polygon نوشته شده است و قرارداد هیچ تابعی برای تغییر یا حذف رویداد ندارد. تغییر بعدی هر فیلدی که اثر انگشت پوشش می‌دهد دیگر با آن مطابقت نخواهد داشت؛ بنابراین دست‌کاری سابقه ثبت‌شده قابل تشخیص است. چه نشان نمی‌دهد. امضاها، زمان آن‌ها، بررسی‌های هویت یا هیچ PDF را پوشش نمی‌دهد و نشان نمی‌دهد چه کسی امضا کرده است.
نشانی قرارداد و کیف پول ثبت در زنجیره در امنیت آمده‌اند. آیا قرارداد امضاشده تغییر کرده است؟ توضیح می‌دهد چگونه سابقه با Polygon تطبیق داده می‌شود.
TrustChain این موارد را نگه می‌دارد:
- سابقه توافق‌نامه: متن، عنوان، مبلغ، نشانی ایمیل واردشده برای هر طرف، شناسه‌های حساب، وضعیت‌ها و زمان‌های آن‌ها؛
- تاریخچه؛
- هر امضا همراه با همه موارد فهرست‌شده در بخش 7؛
- هر دعوت، فقط با هش یک‌طرفه پیوند آن؛
- گزارش IP مخصوص سرور (بخش 8)؛
- برای هر حساب یا نشست مهمانی که بررسی هویت را انجام داده است: نتیجه Sumsub، زمان آخرین تغییر آن و شناسه ارجاع Sumsub برای آن بررسی.
TrustChain این موارد را نگه نمی‌دارد:
- مدارک شناسایی، عکس‌های مدرک یا سلفی‌ها. Sumsub آن‌ها را مدیریت می‌کند.
- نام‌های قانونی. TrustChain نام قانونی درخواست یا بررسی نمی‌کند. حساب ممکن است نام نمایشی ارائه‌دهنده ورود، مانند نام حساب Google را نشان دهد که هیچ‌کس آن را بررسی نمی‌کند.
- خود پیوندهای دعوت.
- نسخه‌های PDFهایی که افراد دانلود می‌کنند.
- گفت‌وگوی بین دو نفر به صورت خوانا. این گفت‌وگو رمزگذاری سرتاسری دارد و فقط افراد حاضر در گفت‌وگو می‌توانند آن را بخوانند.
آنچه سوابق نشان نمی‌دهند: چه کسی از نظر فیزیکی دکمه را زده است (آن‌ها نشان می‌دهند کدام حساب یا دعوت هر درخواست را فرستاده و بررسی‌های TrustChain در آن لحظه چه یافته‌اند)؛ چه کسی از پیوند دعوت استفاده کرده است، زیرا ایجادکننده نیز می‌تواند آن را کپی و ارسال کند؛ آیا کار انجام شده یا کسی پرداخت کرده است؛ چه چیزی فراتر از توضیحات این صفحه روی نمایشگر شخص بوده است؛ یا هر چیزی که خارج از TrustChain رخ داده است.
هر یک از دو نفر می‌تواند PDF توافق‌نامه را از صفحه توافق‌نامه یا صفحه پیوند دعوت دانلود کند: طرف‌ها، متن کامل و تاریخچه. این سابقه اصلی است.
گواهی سابقه خلاصه‌ای دوصفحه‌ای است. صفحه 1 به زبان ساده می‌گوید سابقه چه نشان می‌دهد: وضعیت، زمان و روش امضای هر شخص، سطر بررسی هویت، نحوه ایجاد سابقه و نشانی و کد QR سابقه زنده. صفحه 2، جزئیات سابقه، واقعیت‌ها را با دقت ثانیه فهرست می‌کند: گام‌هایی که TrustChain ثبت کرده است، نسخه رضایت و اثر انگشت شرایط هر امضا، زمان تأیید انجام کار توسط هر شخص، ثبت در زنجیره همراه با شماره بلوک، معنای هر سطر و پیوندی به این صفحه.
نسخه شخصی که از صفحه توافق‌نامه دانلود می‌شود، نشانی IP هر امضا و نشانی‌های ایمیل را با بخشی پنهان نیز چاپ می‌کند. نسخه‌ای که هر کسی می‌تواند از صفحه عمومی سابقه دانلود کند، نشانی‌های ایمیل، نشانی‌های IP و شناسه‌های داخلی را حذف می‌کند. گواهی متن توافق‌نامه را نشان نمی‌دهد.
کارت یادگاری یک کارت یک‌صفحه‌ای جداگانه با Pip است که پس از امضای هر دو نفر برای نگهداری و اشتراک‌گذاری ارائه می‌شود. روی آن نوشته شده است که یادگاری است، نه سابقه، و نشانی سابقه زنده را می‌دهد.
همه این موارد در مرورگر شخصی که آن‌ها را دانلود می‌کند، از سابقه در همان لحظه ساخته می‌شوند. TrustChain نسخه‌ای نگه نمی‌دارد و PDF پس از دانلود قابل تغییر است؛ بنابراین آن را با سابقه زنده در trustchain.biz/verify/ و پس از آن شناسه سابقه مقایسه کنید.
یکی از طرف‌های توافق‌نامه که به سوابق آن در TrustChain نیاز دارد، برای مثال برای مرجع رسیدگی یا دادگاه، می‌تواند شناسه سابقه را به founder@trustchain.biz بفرستد. TrustChain سوابق توضیح‌داده‌شده در این صفحه را برای هر توافق‌نامه نگه می‌دارد و با رعایت قانون حریم خصوصی می‌تواند سوابق همان توافق‌نامه را بنا به درخواست ارائه کند: سابقه، تاریخچه آن، دعوت‌ها بدون هش پیوندهایشان و نتیجه بررسی هویت. خود مدارک هویت نزد Sumsub هستند، نه TrustChain.
این صفحه نسخه‌بندی می‌شود. با تغییر فرایند، نسخه و تاریخ بالای صفحه تغییر می‌کنند و فهرست تغییرات می‌گوید چه چیز عوض شده است تا بتوان سابقه را با فرایندی خواند که هنگام ایجاد آن برقرار بوده است. TrustChain همه نسخه‌های پیشین این صفحه را نگه می‌دارد و بنا به درخواست می‌تواند آن‌ها را ارائه کند.
TrustChain یک شرکت خصوصی است، نه مؤسسه حقوقی، دفتر گواهی اسناد یا اداره دولتی، و این صفحه مشاوره حقوقی نیست. این صفحه توضیح می‌دهد TrustChain چگونه امضا را ثبت می‌کند. امکان اجرای حقوقی توافق‌نامه به قانون محل طرف‌ها بستگی دارد. برای مشاوره درباره وضعیت خود با متخصص واجد صلاحیت در محل زندگی‌تان صحبت کنید.