Jak TrustChain rejestruje podpis

Twórca loguje się na konto TrustChain i uzupełnia umowę: tytuł, opis pracy, kwotę, daty i adres e-mail drugiej osoby.

Zapis tworzy serwer TrustChain, nie przeglądarka twórcy. Żadna przeglądarka ani aplikacja nie może bezpośrednio utworzyć zapisu umowy. Zawiera on identyfikator konta twórcy, adres e-mail wpisany dla każdej strony, tytuł, kwotę i walutę, tekst umowy i pozostałe pola, status (oczekiwanie na podpisy), oba podpisy oznaczone jako jeszcze niezłożone oraz czas utworzenia.

W umowach utworzonych bieżącym formularzem serwer sam generuje tekst z zapisanych pól, aby tekst czytany, podpisywany i kotwiczony odpowiadał tym polom.

Serwer nadaje też umowie 8-znakowy identyfikator zapisu. Używają go publiczny link (trustchain.biz/verify/, a następnie identyfikator zapisu) i certyfikat. TrustChain zachowuje też dłuższy wewnętrzny identyfikator każdej umowy.

Historia umowy otrzymuje pierwszy wpis: twórca utworzył umowę, wraz z czasem. Na tym etapie nie zapisuje się adresu IP.

Twórca zaprasza drugą osobę e-mailem jako podpisującą. Może też zaprosić inne osoby do przeglądania. Mogą czytać umowę, ale nie mogą jej podpisać.

Dla każdego zaproszenia serwer TrustChain tworzy nowy losowy link. Zachowuje tylko jednokierunkowy skrót tajnej części linku, nigdy sam link, i wysyła go z adresu TrustChain przez usługę pocztową Resend. Strona twórcy też pokazuje link, aby można było go skopiować i przesłać inaczej.

Jak długo działa link: 7 dni. Gdy nowe weryfikacje tożsamości są wstrzymane, nowy link działa przez 14 dni, aby nie wygasł podczas oczekiwania na ich przywrócenie. Obecnie nowy link działa przez 14 dni. Wysłany już link zachowuje pierwotny termin wygaśnięcia.

Link otwiera umowę dowolną liczbę razy, dopóki nie wygaśnie, twórca nie anuluje zaproszenia, nie wyśle nowego linku lub nie wycofa umowy. Naciśnięcie „Wyślij nowy link” unieważnia stary link. Ponowne zaproszenie tego samego adresu tworzy drugie zaproszenie. Oba linki działają do własnego wygaśnięcia lub anulowania.

Historia zapisuje utworzenie i wysłanie zaproszenia wraz z czasem, twórcą i zaproszonym adresem. Oba wpisy powstają przed przekazaniem e-maila usłudze doręczania, więc same nie dowodzą jego otrzymania. Jeśli doręczenie się nie powiedzie, zaproszenie jest oznaczane jako niedoręczone, a twórca proszony o wysłanie nowego linku. Zmiana adresu, anulowanie zaproszenia i wysłanie nowego linku dodają osobne wpisy.

Adres osoby podpisującej można edytować tylko do otwarcia jej linku, złożenia któregokolwiek podpisu lub powiązania zaproszenia z jej kontem TrustChain. Potem, dopóki zaproszona osoba nie podpisze, twórca nie może zmienić adresu. Może anulować zaproszenie, co usuwa dostęp tego adresu i jest zapisywane w Historii, oraz zaprosić kogoś innego. Dopóki nikt nie podpisał, może też wycofać umowę zgodnie z opisem poniżej.

Jeśli link wygaśnie przed użyciem, zaproszona osoba może poprosić o nowy na stronie wygasłego linku. TrustChain powiadamia twórcę najwyżej raz dziennie. Tylko twórca może wysłać nowy link. Prośba dodaje wpis do Historii.

Wycofanie umowy. Dopóki nikt nie podpisał i umowa nadal oczekuje na podpisy, twórca może ją wycofać po zalogowaniu na własne konto TrustChain z potwierdzonym adresem e-mail. Nikt inny nie może tego zrobić. Podpis dowolnej osoby, także twórcy, odbiera tę możliwość. Serwer TrustChain ponownie sprawdza te warunki, a następnie w jednym kroku ustawia status wycofana wraz z czasem i identyfikatorem konta twórcy, anuluje wszystkie aktywne zaproszenia oraz dodaje jeden wpis o wycofaniu do Historii, z twórcą i anulowanymi zaproszeniami. Tekst umowy, adresy e-mail i oba podpisy, nadal oznaczone jako niezłożone, pozostają bez zmian. Na tym etapie nie zapisuje się adresu IP.

Od tej chwili nikt nie może podpisać umowy ani zostać do niej zaproszony. Wycofania nie można cofnąć. Link każdego anulowanego zaproszenia przestaje otwierać umowę, a osoba, która go otworzy, widzi informację, że twórca ją wycofał. TrustChain nie wysyła o tym e-maila. Zapis pozostaje na liście twórcy jako Wycofana. Zaproszona osoba nadal może czytać go z konta TrustChain, którego potwierdzony adres e-mail odpowiada adresowi zaproszenia. Publiczna strona identyfikatora zapisu informuje tylko o wycofaniu. Wycofanie nie przywraca twórcy wykorzystanej umowy do limitu.

Gdy ktoś otwiera link, serwer TrustChain odnajduje zaproszenie i sprawdza, czy nie wygasło ani nie zostało anulowane. Zapisuje w Historii pierwsze otwarcie linku i każde wyświetlenie umowy oraz rozpoczyna sesję gościa dla tego zaproszenia, aby można było przeczytać umowę bez zakładania konta.

Adres IP każdego otwarcia i wyświetlenia trafia do dziennika dostępnego tylko na serwerze, nie do Historii (punkt 8).

Jeśli osoba jest już zalogowana na konto TrustChain, którego potwierdzony e-mail odpowiada zaproszonemu adresowi, podpisuje z tego konta zamiast z sesji gościa.

Sesja gościa rozpoczęta z linku działa nadal po jego wygaśnięciu lub zastąpieniu. Anulowanie zaproszenia lub wycofanie umowy ją kończy.

Po zalogowaniu na konto TrustChain

Twórca zawsze podpisuje w ten sposób. Zaproszona osoba również może, jeśli potwierdzony e-mail jej konta jest adresem zaproszenia.

Przez link z zaproszeniem

Zaproszona osoba podpisuje w sesji gościa rozpoczętej przez link z zaproszeniem.

Każdy podpis zapisuje użyty sposób. Serwer TrustChain ustala, kto i po której stronie podpisuje, na podstawie konta lub zaproszenia, z którym osoba jest zalogowana, nigdy na podstawie deklaracji przeglądarki. Zaproszenie do przeglądania nie pozwala podpisywać, a każdy link z zaproszeniem pozwala podpisać tylko raz.

Każda osoba podpisująca w TrustChain najpierw przechodzi weryfikację tożsamości. Jest ona wymagana: serwer TrustChain odrzuca podpis, jeśli jego zapis dla podpisującego konta nie potwierdza pozytywnego wyniku. Nie można podpisać bez tej kontroli.

Sumsub, firma weryfikująca tożsamość, przeprowadza kontrolę we własnym oknie na stronie TrustChain, używając dokumentu ze zdjęciem i selfie. Dokumenty trafiają do Sumsub. Aby poznać wynik, serwer TrustChain prosi Sumsub o zapis weryfikacji. Odpowiedź może zawierać dane odczytane z dokumentu, na przykład nazwisko, ale TrustChain zachowuje tylko wynik. Żadna przeglądarka ani aplikacja nie może zapisać tego wyniku. Konto TrustChain przechodzi weryfikację raz. Sesja gościa z zaproszenia ma własną weryfikację.

Zanim otworzy się okno Sumsub, okno TrustChain informuje, że Sumsub sprawdza dokument ze zdjęciem i selfie we własnym oknie, oraz zawiera link do części Polityka prywatności dotyczącej Sumsub.

Nowe weryfikacje tożsamości są obecnie wstrzymane. Osoba, która wcześniej przeszła weryfikację, nadal może podpisać. Pozostałe osoby będą mogły podpisać po przywróceniu kontroli. W międzyczasie działają tworzenie umowy, zapraszanie i udostępnianie. Weryfikacja przez cały czas pozostaje wymagana.

Co pokazuje oznaczenie. Każdy podpis po pozytywnej weryfikacji ma oznaczenie: Tożsamość sprawdzona przez Sumsub. Wskazuje, że w chwili zapisu podpisu rekord TrustChain dla podpisującego konta potwierdzał pozytywny wynik kontroli Sumsub.

Czego nie pokazuje. TrustChain nie przechowuje dokumentu tożsamości ani selfie, ani nazwiska sprawdzonego przez Sumsub. Nie porównuje go z nazwiskiem w umowie ani adresem e-mail. Przy podpisie przez link z zaproszeniem weryfikacja dotyczy sesji gościa tego zaproszenia, a nie konta TrustChain. Szczegóły kontroli przechowuje Sumsub. Podpisy sprzed wprowadzenia oznaczenia go nie mają, a TrustChain nigdy nie dodaje go później.

W obu miejscach podpisywania, na stronie umowy dla konta i na stronie linku z zaproszeniem, najpierw wyświetlana jest umowa: tytuł, druga osoba, kwota, termin ukończenia i pełny tekst (w starszych umowach również standardowe postanowienia utworzone z innych pól).

Pod nim znajduje się pole wyboru z etykietą „I want to sign this agreement” i wierszem: „I've read all the terms above. I understand my signature will be recorded with the date and time and tied to my verified identity.” Podpis nie jest wysyłany, dopóki pole nie zostanie zaznaczone. Serwer TrustChain nie zapisuje samego zaznaczenia.

Tuż nad przyciskiem podpisania, zwykłym tekstem, a nie za linkiem, znajduje się zdanie:

Żądanie podpisu zawiera identyfikator wersji, a serwer TrustChain zapisuje go przy podpisie, jeśli jest to wersja obecnie używana przez serwer. Strona otwarta, zanim zdanie istniało, nie wysyła wersji i podpis jej nie zapisuje. Jeśli zdanie się zmieni, otrzyma nowy identyfikator wersji, a każdy podpis zachowa identyfikator użyty przy jego złożeniu.

Zapisana wersja pokazuje, które zdanie miała wyświetlić strona podpisywania. TrustChain nie widzi ekranu osoby, więc nie dowodzi to, że je przeczytała.

Na stronie linku z zaproszeniem wiersz pod przyciskiem podpisania udostępnia do przeczytania Warunki i Polityka prywatności TrustChain, każde w nowej karcie. Zapisy umowy TrustChain nie pokazują, czy otwarto którykolwiek dokument.

Gdy osoba naciska przycisk, serwer TrustChain sprawdza logowanie, ustala stronę podpisującą i kontroluje, czy umowa nadal przyjmuje podpisy, czy osoba jeszcze nie podpisała i czy przeszła weryfikację tożsamości. Następnie zapisuje wszystko poniżej w jednym kroku: zapisywane jest wszystko albo nic.

Czas

Moment zapisania podpisu, ustawiony przez bazę TrustChain według zegara serwerów Google, a nie telefonu lub komputera podpisującego. Certyfikat pokazuje go w UTC.

Metoda

Po zalogowaniu na konto TrustChain lub przez link z zaproszeniem.

Kto

Identyfikator konta lub zaproszenia, adres e-mail z logowania lub zaproszenia, strona (twórca lub zaproszona osoba) i informacja, czy użyto sesji gościa. Dla twórcy jest to adres jego konta.

Oznaczenie weryfikacji tożsamości

Tożsamość sprawdzona przez Sumsub (punkt 5).

Wersja zgody

Identyfikator wersji zdania pokazanego nad przyciskiem (punkt 6).

Odcisk warunków

Odcisk Keccak-256 tekstu umowy dokładnie w postaci zapisanej w rekordzie w chwili zachowania podpisu. Zmiana jednego znaku tekstu daje inny odcisk. Obejmuje on tylko ten zapisany tekst. W umowach utworzonych bieżącym formularzem tekst zawiera kwotę i termin ukończenia, jeśli je wypełniono. Tytuł nigdy nie jest jego częścią. Odcisk jest przechowywany w tym samym rekordzie co tekst, więc sam w sobie pokazuje ich wzajemną zgodność. To, że jest to tekst z chwili podpisania, zależy od braku późniejszych zmian zapisu (punkt 9) lub od kotwiczenia w Polygon, jeśli je wykonano (punkt 11). W umowach utworzonych starszym formularzem strona podpisu pokazuje też standardowe postanowienia z innych pól (własność, poufność, prawo właściwe, całość umowy), których odcisk nie obejmuje. Jeśli taki zapis nie ma przechowywanego tekstu, strona pokazuje zakres prac, a odcisk dotyczy pustego tekstu.

Adres IP podpisania

Adres IP zapisany przez TrustChain dla żądania podpisu. TrustChain odczytuje go z wpisu, który serwery wejściowe Google lub Firebase Hosting dodają do nagłówka przekazywania żądania, i ignoruje wcześniejsze wpisy dodane przez wywołującego. Jeśli nagłówek nie ma oczekiwanej struktury, adres nie jest zapisywany. Dla podpisów sprzed 14 października 2026 r. TrustChain zapisywał adres zgłoszony przez framework WWW, który przy niektórych żądaniach mógł pochodzić od wywołującego. Jest przechowywany we wpisie Historii podpisu, który mogą czytać obie strony umowy i osoby zaproszone do przeglądania, zgodnie ze zdaniem nad przyciskiem. Własna kopia certyfikatu zapisu pobrana ze strony umowy również go drukuje.

Adres IP może należeć do operatora komórkowego, pracodawcy, VPN lub wspólnej sieci. Nie identyfikuje osoby ani dokładnego miejsca, a TrustChain nie wyszukuje lokalizacji.

Gdy druga osoba podpisze, status zmienia się na podpisana przez obie strony, ten sam czas jest zapisywany jako moment obu podpisów, a Historia otrzymuje wpis o podpisaniu przez obie strony. Następnie TrustChain wysyła e-mail do obu osób: twórcy na potwierdzony adres konta, jeśli taki ma, i zaproszonej osobie na adres, pod którym zapisano jej podpis.

TrustChain zapisuje też adres IP dla następujących czynności: otwarcia linku z zaproszeniem, przeglądania przez niego umowy, prośby o nowy link i potwierdzenia ukończenia pracy. Adresy te nie trafiają do Historii. Każdy trafia do osobnego dziennika dostępnego tylko na serwerze, w tym samym kroku co wpis Historii, aby można było je powiązać. Adresy ze starszych wpisów Historii przeniesiono do tego dziennika.

Żadna przeglądarka ani aplikacja nie może odczytać tego dziennika, więc druga osoba i przeglądający nigdy nie widzą tych adresów. TrustChain zachowuje je dla bezpieczeństwa i dokumentacji.

Tworzenie lub wycofywanie umowy, wysyłanie, zmiana lub anulowanie zaproszenia oraz kotwiczenie nie zapisują adresu IP.

Każdy powyższy krok dodaje wpis do Historii umowy z czasem z serwera TrustChain: utworzono, wysłano zaproszenie, zmieniono adres, anulowano zaproszenie, wysłano nowy link, otwarto zaproszenie, wyświetlono umowę, poproszono o nowy link, wycofano, podpisano, podpisano przez obie strony, potwierdzono wykonanie, zakończono i zakotwiczono.

Wpisy Historii zapisują tylko serwery TrustChain. Żadna przeglądarka ani aplikacja nie może ich dodawać, zmieniać ani usuwać, ani zmieniać tekstu umowy, podpisów, statusu lub ich czasów w zapisie. Historię mogą czytać obie strony umowy i zaproszone osoby, których zaproszenia nadal obowiązują.

Dwa wpisy, utworzenie i kotwiczenie, są zapisywane tuż po swojej czynności, a nie w tym samym kroku. Jeśli zapis się nie powiedzie, wpisu brakuje, ale czasy w samym rekordzie nadal pokazują, kiedy czynność nastąpiła.

Te reguły wiążą przeglądarki i aplikacje. Nie wiążą serwerów TrustChain ani osoby z administracyjnym dostępem do bazy, która mogłaby zmienić zapis. To jeden z powodów istnienia kotwiczenia: zakotwiczony odcisk znajduje się w Polygon, poza kontrolą TrustChain. Reguły zmieniały się z czasem, więc dla starszego zapisu TrustChain może wskazać zasady obowiązujące przy jego tworzeniu.

Po obu podpisach każda osoba może nacisnąć przycisk potwierdzający wykonanie wszystkich ustaleń. Twórca robi to ze strony umowy, a zaproszona osoba ze swojego konta lub własnego linku z zaproszeniem. Osoba przeglądająca nie może tego zrobić.

Każde naciśnięcie zapisuje w rekordzie czas potwierdzenia tej osoby według zegara serwera TrustChain i dodaje wpis potwierdzenia do Historii. Adres IP trafia do dziennika dostępnego tylko na serwerze (punkt 8). Gdy obie osoby nacisną przycisk, status zmienia się na zakończona, czas jest zapisywany, a Historia otrzymuje wpis o zakończeniu. Zapisy potwierdzone przed rozpoczęciem zachowywania tych czasów mają potwierdzenia tylko w Historii.

To zapisuje jedynie fakt naciśnięcia przycisku przez każdą osobę. TrustChain nie sprawdza pracy ani płatności.

Kotwiczenie jest opcjonalne i nigdy automatyczne. Po obu podpisach strona umowy posiadająca konto TrustChain może zdecydować o kotwiczeniu. Jest ono częścią płatnych planów lub jednorazowym zakupem w planie Free (Cennik).

Serwer TrustChain oblicza odcisk zapisu: skrót Keccak-256 wewnętrznego identyfikatora zapisu TrustChain, tytułu, tekstu umowy, kwoty, identyfikatora konta twórcy i konta zaproszonej osoby (pozostawiony pusty, jeśli zapis go nie zawiera, na przykład przy podpisaniu przez link bez konta TrustChain). Wysyła go do kontraktu rejestru TrustChain w Polygon w transakcji wysyłanej i opłacanej przez własny portfel TrustChain. Strony umowy jej nie podpisują i nie potrzebują portfela.

Co dokładnie trafia do blockchaina:

• odcisk;
• wewnętrzny identyfikator umowy TrustChain jako zwykły tekst (nie 8-znakowy identyfikator zapisu);
• dwa puste pola adresów portfeli;
• czas bloku zawierającego transakcję, zapisany przez sieć Polygon, i adres portfela kotwiczącego TrustChain, który ją wysłał.

Do Polygon nie trafiają tekst umowy, nazwiska, adresy e-mail, kwoty, podpisy, adresy IP ani wyniki weryfikacji tożsamości.

TrustChain czeka na jedno potwierdzenie, następnie zapisuje sieć, adres kontraktu, skrót transakcji, numer bloku, odcisk i czas oraz dodaje wpis o kotwiczeniu do Historii.

Co to pokazuje. Odcisk zapisano w Polygon w czasie danego bloku, a kontrakt nie ma funkcji zmiany ani usunięcia wpisu. Późniejsza zmiana dowolnego pola objętego odciskiem nie będzie z nim zgodna, więc zakotwiczony zapis wykazuje ingerencję. Czego to nie pokazuje. Odcisk nie obejmuje podpisów, ich czasów, weryfikacji tożsamości ani żadnego PDF i nie pokazuje, kto podpisał.

Adres kontraktu i portfel kotwiczący podano na stronie Bezpieczeństwo. Czy podpisana umowa została zmieniona? wyjaśnia sprawdzanie zapisu względem Polygon.

TrustChain zachowuje:

• zapis umowy: tekst, tytuł, kwotę, adres e-mail wpisany dla każdej strony, identyfikatory kont, statusy i ich czasy;
• Historię;
• każdy podpis ze wszystkimi elementami z punktu 7;
• każde zaproszenie, z samym jednokierunkowym skrótem linku;
• dziennik IP dostępny tylko na serwerze (punkt 8);
• dla każdego konta lub sesji gościa po weryfikacji: wynik Sumsub, czas jego ostatniej zmiany i numer referencyjny weryfikacji Sumsub.

TrustChain nie zachowuje:

• Dokumentów tożsamości, zdjęć dokumentów ani selfie. Obsługuje je Sumsub.
• Imion i nazwisk z dokumentów. TrustChain nie prosi o imię i nazwisko urzędowe ani go nie sprawdza. Konto może wyświetlać nazwę od dostawcy logowania, na przykład nazwę konta Google, której nikt nie weryfikuje.
• Samych linków z zaproszeniami.
• Kopii pobieranych plików PDF.
• Czatu między dwiema osobami w czytelnej formie. Jest szyfrowany od końca do końca i mogą go czytać tylko uczestnicy.

Czego zapisy nie pokazują: kto fizycznie nacisnął przycisk (pokazują, które konto lub zaproszenie wysłało żądanie i co wykazały kontrole TrustChain w tej chwili); kto użył linku, skoro twórca może go skopiować i przekazać dalej; czy pracę wykonano lub zapłacono; co było na ekranie osoby poza opisem tej strony; ani niczego, co wydarzyło się poza TrustChain.

Każda osoba może pobrać PDF umowy ze strony umowy lub linku z zaproszeniem: strony, pełny tekst i Historię. To główna dokumentacja.

Certyfikat zapisu to dwustronicowe podsumowanie. Strona 1 opisuje prostymi słowami, co pokazuje zapis: status, kiedy i jak każda osoba podpisała, informację o weryfikacji tożsamości, sposób utworzenia zapisu oraz adres i kod QR bieżącego zapisu. Strona 2, Szczegóły zapisu, wymienia fakty z dokładnością do sekundy: kroki zarejestrowane przez TrustChain, wersję zgody i odcisk warunków każdego podpisu, czas potwierdzenia wykonania pracy przez każdą osobę, kotwiczenie z numerem bloku, znaczenie każdego wiersza i link do tej strony.

Własna kopia strony, pobrana ze strony umowy, drukuje też adres IP każdego podpisu i częściowo ukryte adresy e-mail. Kopia dostępna każdemu na publicznej stronie zapisu pomija adresy e-mail, adresy IP i wewnętrzne identyfikatory. Certyfikat nie pokazuje tekstu umowy.

Karta pamiątkowa to osobna jednostronicowa karta z Pip, dostępna po obu podpisach, do zachowania i udostępnienia. Informuje, że jest pamiątką, a nie zapisem, i podaje adres bieżącego zapisu.

Wszystkie te dokumenty powstają w przeglądarce pobierającej osoby z zapisu w danej chwili. TrustChain nie zachowuje kopii, a PDF można zmienić po pobraniu, więc porównaj go z bieżącym zapisem pod trustchain.biz/verify/, po którym następuje identyfikator zapisu.

Strona umowy potrzebująca dokumentacji TrustChain, na przykład dla trybunału lub sądu, może napisać na founder@trustchain.biz, podając identyfikator zapisu. TrustChain zachowuje opisaną tutaj dokumentację każdej umowy i może na żądanie udostępnić ją dla konkretnej umowy, z uwzględnieniem prawa prywatności: zapis, Historię, zaproszenia bez skrótów linków i wynik weryfikacji tożsamości. Same dokumenty tożsamości ma Sumsub, a nie TrustChain.

Ta strona ma wersje. Gdy procedura się zmienia, zmieniają się wersja i data u góry, a wykaz zmian opisuje różnice, aby zapis można było odczytać według procedury z chwili jego powstania. TrustChain zachowuje wszystkie wcześniejsze wersje strony i może je udostępnić na żądanie.